NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wieszczka - pojawia się w wielu skandynawskich mitach.
Dysponuje magią i przewiduje przyszłość.
Wierzono, iż ma wpływ na siły, które rządzą światem.
Zwracamy cię. Odsyłamy do domu, do Utgårdu.
Do mrocznych lasów i głębokich wód.
Do poległych braci i sióstr.
Niechaj cię strzegą.
Zabiłeś ich psa?
Musiałem. Nie był już psem.
Tu też nic. Co się stało?
To był potwór, mamo!
Dni wojen. Przełamane tarcze.
Dni wiatru. Dni wilka.
Co brałeś?
- Że co? - Marihuanę? Tabletki?
- Jutulowie coś ci dali? - Nie, co ty?
Uważasz, że to wydarzyło się naprawdę.
- To coś chciało mnie zabić. - Nie masz nawet otarć.
Miałem, ale się wygoiły.
Łagodne oczy, zwróćcie się ku nam, dajcie wygrać silnym.
Powiedz mi, co się stało.
Powiedz prawdę.
- Powiedz. - Kiedy ja nie wiem, mamo.
Sam nic nie rozumiem.
Słońce odchodzi w mrok. Ziemia tonie w morzu.
ODCINEK 5: LICZBA ATOMOWA 48
I żółte oczy?
Tak. I kły mu urosły.
Yngvild, zróbmy badanie moczu i krwi.
Sprawdzimy, czy coś brał.
Chcę coś dodać.
Vidar był zamieszany w śmierć Isolde.
Magne...
czy ty masz konflikt z Jutulami?
Nie. Przyjaźni się z ich dziećmi.
Jego brat Laurits również.
A ja pracuję dla Vidara.
Miesiąc temu samochód pana Jutula zniszczono
waszym młotkiem. Tym. To prawda?
Nie celowałem w samochód.
To nieważne. Pies mnie zaatakował, broniłem się.
To nie samoobrona.
Raczej egzekucja.
Potraktujemy tę sprawę poważnie
i wyciągniemy konsekwencje.
Nie mogę wykluczyć, że prokuratura
wniesie o zakład poprawczy.
Jesteś świadom tego, co zrobiłeś?
Nie byłem sobą.
Notatka.
Nikt mi nie wierzy.
Nawet bliscy.
Rozumiem ich.
To, co się dzieje,
walki z potworami...
Stałem się bogiem.
A olbrzymy istnieją.
Nadprzyrodzone istoty kontrolują miasto.
Nic dziwnego, że mają mnie za wariata. To brzmi jak wariactwo.
Ci, którzy marzą o zdolnościach, powinni wiedzieć...
że to koszmar.
Nie ma w tym niczego fajnego.
Nie wiem nawet, jak je wykorzystać.
Niszczą mi życie. Tylko nastręczają problemów.
Muszę zrobić to, co Isolde.
Wykorzystać system.
Jutulowie nie dbają o świat ani ludzi.
Wszystko niszczą.
Muszę ujawnić prawdę.
Znaleźć dowód, który...
powali ich na kolana.
Czas na bieg kobiet na 16 kilometrów?
Tak. Ciągle trenujemy.
Bjørg i Yngvild po mnie przyjadą.
Zamierzasz wygrać?
Nie, im chodzi o udział.
Co zamierzasz?
On musi umrzeć.
Vidar, nie...
Przez 3000 lat uczyłeś się zastępować przemoc słowami.
Nie zrobisz nic do mojego powrotu.
Rozumiesz?
Powstrzymaj go.
- Cześć! - Gotowa?
Tak jest, ruszajmy.
- Oszalał. - Ale ma rację.
Krwią Magnego pomścimy krew Tryma.
Tak stanowi pradawne prawo. Jego też obowiązuje.
- Ale... - Jest bogiem.
To wszystko zmienia.
Zarazy, wojny, zmiany klimatu. Nie obchodziły nas.
Ale on...
może nas zabić. Rozumiesz?
Całe miasto uważa, że zabił nam psa.
Jak myślisz, kogo obwinią, jeśli znajdą jego zwłoki?
- Gówno mnie to obchodzi. - Nieprawda.
Masz potężną firmę.
Jesteś szanowany.
I jestem olbrzymem, jak ty.
Należymy do pradawnego klanu nieśmiertelnych wojowników.
Kiedyś nas czczono.
Składano nam ofiary.
Byliśmy pierwszymi bogami.
A teraz jeździsz volvo.
Oglądasz amerykańskie seriale, leżąc na kanapie i wcinając słodycze.
Chcesz to porzucić i musieć się ukrywać?
To nostalgia.
Już tak nie żyjemy.
To co, zabijamy gnoja?
Nie.
Nie użyjemy przemocy.
Mamy przewagę.
Nauczyciele, psychiatrzy, poprawczak. To o wiele gorsze.
Wyjdź!
Wszystko wskazuje na twoją winę.
Mam nadzieję, iż rozumiesz, że robimy dla ciebie wyjątek.
Choć zrobiłeś coś okropnego,
nie mogłabym odmówić ci prawa do edukacji.
Musisz jednak uszanować warunki.
Tak.
Będziemy się często widywać.
Musimy też ograniczyć mu dostęp do mediów społecznościowych.
- Również w domu. - Jasne.
Przestaniesz korzystać ze smartfona.
Na jakiś czas.
Dostaniesz ten telefon. Można z niego pisać i...
- Oddaj. - Czas się pożegnać
z YouTube'em, Facebookiem, Twitterem...
Snapchatem, WhatsAppem, Shazamem i tak dalej.
- Będziemy cię mieć na oku. - Oczywiście.
I proszę pilnować go w domu.
- Jasne. - Tak.
GRY! MAM TWÓJ KOLCZYK. MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ?
Co robisz?
Jak długo Vidar będzie w gabinecie?
Tego szukasz?
Do reszty cię pojebało?
Bzykałeś ją tu! Po tym, jak zabronił nam kontaktu z ludźmi!
- Odpuść. - Nie!
Odcięłam się od niej. Myślisz, że było miło?
Nigdy do nikogo nic nie czułaś.
Ty też nie.
Tak chciałeś ją zerżnąć, że olałeś wszystkich wokół.
I to jeszcze tutaj!
- Była w gabinecie. - Nic nie widziała.
To niemożliwe.
Co będzie, jak powiem Vidarowi?
Nie zrobisz tego.
Co z tobą?
Co z tobą, pytam?
Nic.
Chciałem ją zerżnąć i zerżnąłem. Jasne?
LICEUM W EDDZIE
Cześć.
Wszystko gra?
Tak, poza tym, że wszyscy mają mnie za wariata.
Nie wiem, co się stało, ale...
sądzę, że miałeś powód.
I tak wierzysz swojemu chłopakowi.
Nie jesteśmy parą.
My tylko...
No...
- Chciałam z tobą pomówić... - Mamy termin na piątek?
Naprawdę chcę porozmawiać.
Lepiej przejrzyjmy dziś projekt.
Dobrze.
Do później.
- Cześć. - Dzień dobry.
Wszyscy mówią o tej sprawie z psem,
ale cała ta sytuacja jest jakaś przesadzona.
Znalazłem jej telefon w górach.
Nie mogę go naładować.
Znalazłem też to.
Próbka wody z lodowca?
Tak sądzę.
Ostatnio ciągle mówiła o tym, że chce ją pobrać.
Mogę ją wziąć?
Znalazłem stare e-maile Isolde,
do różnych organizacji prośrodowiskowych.
Choćby ten.
Pisze, że ostatnia próbka z lodowca wykazała ogromny poziom emisji.
W ostatniej próbce znalazła...
- Kodm? - Chyba kadm.
Podejrzewała, że jest go sporo. Spójrz.
Erik znalazł jedną z jej ostatnich próbek.
Z lodowca.
Może zawiera ten kadm?
Powinniśmy ją zbadać.
Nie piszemy raportu o środowisku,
ale analizę życia w Eddzie.
Ale ja wiem, że miała rację.
Oni mają gdzieś los świata.
Ty i twój tata dobrze o tym wiecie.
Choć rozumiem, jeśli nie chcesz ich krytykować.
Saxa, twoja kolej.
Dalej, wierzę w ciebie!
W 2018 roku GreenWatch zarejestrowało
podwyższony poziom kadmu we fiordach.
Mimo to firma Jutul Industries
otrzymała nagrodę za ochronę środowiska.
Piszesz o Jutulach?
Siedząc ze mną, nie zyskasz przyjaciół.
A może ty zyskasz, siedząc ze mną?
Rozciągnij. Spójrz.
Nie tak.
Udaje.
Tutaj, na dole.
Prawa do przodu i rzut.
Dalej.
Wystarczy. Hilde, Saxa, zabierzcie oszczepy.
Dobrze?
Tak.
To pojebane miejsce.
Tak tylko mówię.
Może to zmienimy?
Jak miałaś na imię?
Saxa.
Właśnie.
Czemu ją z tym zostawiłaś?
Bo mogę.
Uważasz się za lepszą od niej?
Spójrz na nią.
Uważasz się za lepszą od wszystkich.
Czemu udajesz, że nie umiesz rzucać?
Nie chcę straszyć ludzi.
Wiesz, co będzie, jak ich nastraszysz.
Ten już wezmę.
Spójrz, jacy oddani i uroczy.
To nieuczciwe.
Owszem.
Ale świat nie jest uczciwy.
Wilki pożerają owce.
Chyba że ktoś je chroni.
Nawet przyjaciółki nie ochroniłeś.
Wiem, kim jesteś.
Nie licz, że ktoś ci pomoże.
Ani rodzina, ani twoja dziewczyna Gry.
Nie jesteśmy parą.
Jest z Fjorem.
Miałeś rację. Umiem rzucać.
- Pani Flagstad? - Tak?
- Wie pani, czym jest kadm? - Kadm?
To pierwiastek, metal ciężki. O liczbie atomowej 48.
- Niebezpieczny? - Skrajnie toksyczny.
Oto próbka wody z lodowca.
Muszę sprawdzić, co w niej jest.
Potrafi pani to zrobić?
Tak.
Bardzo chcę ci pomóc,
ale niech to zostanie między nami.
Mamy najcieplejszy kwiecień od 20 lat!
Gotowi na pływanie?
I ani słowa o zanieczyszczeniach.
Gdy byłem młody, mówili,
że prawdziwy facet musi rocznie połknąć kilo gówna.
Gry!
Zobacz, kto przyszedł!
- Cześć. - Cześć.
Witaj.
Dzień dobry.
Zaparzyć kawy?
Jan, skarbie, chodźmy.
Dobrze.
Jasne.
- To chyba twoje. - Znalazł się. Dzięki.
Spoko.
Co sobie pomyślałeś?
Że jesteśmy parą?
Tak.
Choć...
może nie do końca oficjalnie.
To skomplikowane. Mój ojciec...
Ciężko to wyjaśnić.
Możesz spróbować.
Wszyscy mamy sekrety.
Ja tylko na sekundkę.
A mój ojciec...
Umiera?
Nie.
Jest tylko chory.
Nie może pracować.
Nie dostanie odszkodowania?
Jakiejś renty czy czegoś?
Ubezpieczalnia właśnie odmówiła.
Chorobę mogło spowodować palenie,
więc nie ma zależności między nią...
a chemikaliami z Jutul.
To...
Musi ci być ciężko.
No.
Nic nie jest łatwe.
To też.
- Cześć. - Cześć.
- Dwie z majonezem. - Dziękuję.
Prawie mi wstyd.
Pewnie myślisz, że tylko tu się stołujemy.
To nieprawda.
Ja jadam tylko tutaj.
Niezła ze mnie kucharka.
Przynajmniej była,
bo jak się ma dzieci, łatwiej kupić gotowe.
Nie chciałbyś kiedyś wpaść na kolację?
Wybacz.
Może to kiepska pora.
- Z chęcią. - Tak?
Świetnie.
Co powiesz na koktajl z krewetek?
- Mogę spróbować? - Oczywiście.
- Gotów? - No.
Oscar!
Co ty wyprawiasz?
Już wychodzą.
W tej chwili!
- Dopiero przyszliśmy. - Precz!
Dobra, ale...
Do widzenia.
- Czemu taka jesteś? - Precz.
A możemy...
- Wyluzuj. - Dlaczego mnie okłamujesz?
„Tylko chciałem ją zerżnąć”.
Lubisz ją. Jesteście parą.
Dlatego nie mogliśmy zabić Magnego?
Zmieniasz się w człowieczka?
Mów prawdę!
Kocham ją.
Rozstaniecie się.
Inaczej wiesz, co was spotka.
Co to?
Praca z socjoantropologii.
„Czy władze ignorują emisje z Jutul Industries,
bo to największy pracodawca i podatnik w regionie?”
Tak.
Poczytaj, jest tam sporo przykładów.
Udowodniono, że to nie oni zanieczyszczają fiordy!
Mimo to...
Mam gdzieś, co knują.
Mam gdzieś środowisko. Obchodzisz mnie ty
i moja praca. Żebyśmy mogli tu zostać.
Wiesz, jakie masz szczęście, że cię nie wyrzucili?
To nie ma związku.
Jeśli oddasz ten artykuł, stracę pracę,
- a ty trafisz do... - Mamo!
To nieuczciwe.
Zatruwają przyrodę bez konsekwencji.
Mają się za niezwyciężonych. Muszę coś zrobić.
Oddam ten artykuł.
Nie mam wyboru.
Blado wyglądasz, coś nowego.
Jak myślisz, ile razy już to słyszał?
Mogę cię prosić na słowo?
Mam matematykę.
Inni mają. A my musimy pogadać.
No dobrze.
Wczoraj dzwoniła Turid. Powiedziała mi,
że piszesz artykuł, który w zasadzie
atakuje firmę państwa Jutulów.
Jeśli o to chodzi,
nie mam nic przeciwko. To wolny kraj.
Pisz, co chcesz.
Nie podoba mi się jednak, iż prosisz nauczycieli
o przysługi.
Ukrywasz to przede mną.
Poprosił nauczycielkę biologii o zbadanie próbek krwi,
a teraz tej próbki wody. Sądzi, że zawiera toksyczne związki.
Dobry z ciebie chłopak,
ale zagubiłeś się w zmyślonym świecie.
Wyobrażasz sobie, że jesteś połączeniem bohatera i detektywa.
Rozmawiałem z Erikiem.
Mówił, że dał ci laptop Isolde,
na którym były informacje o Jutul Industries.
W tym sporo fałszywych.
Sądzę, że nie potrafisz ich odróżnić.
Oddaj komputer Erikowi.
Szkoła zapewni ci zastępczy.
Magne?
Oddaj komputer Erikowi.
Magne?
Cześć.
Rzecz w tym, że...
Że ty...
marzysz o pocałunku, choć uważasz, że to za wcześnie,
ja też o nim marzę, ale mam masę roboty.
Tak?
Pogadamy wieczorem?
Skończyłeś wnioski?
Zobaczymy, czy pasują.
Rozmawiałem z panią dyrektor.
Musimy zmienić treść.
Co?
Nie mogę ich krytykować. Obserwują mnie.
Przez tę sprawę z psem.
- Zaczniesz ich słuchać? - A co mam robić?
- Sama oddasz artykuł. - Oblejesz.
Nie pierwszy raz.
Tak będzie lepiej dla ciebie i Fjora.
Magne.
Wybacz. Ran kazała mi oddać próbki.
Ale miałeś rację.
Duża zawartość kadmu.
To już nieistotne.
- Niczego nie udowodnimy. - Może. Ale masz rację.
Z tym miastem jest coś nie tak.
Masz czas tak rozmyślać?
Nie wybrałam cię, żebyś siedział z założonymi rękami.
Dlaczego ja?
Do czego niby jestem zdolny?
Do wszystkiego.
Niczego nie potrafię.
Proszę szukać dalej.
Nie graj w te gry przy Magnem.
Przemoc mu szkodzi.
Daj spokój, to w co mam grać?
Wyłączyłaś Wi-Fi. Candy Crush czy Tetris?
Cześć, skarbie.
Nie zapytasz, gdzie byłem?
Żeby powiedzieć policji i dyrekcji
wszystko, o co zapytają.
- Albo nowego kumpla, Sindrego. - Magne.
Gadasz z nim?
To on wpadnie na kolację?
Erik przyjdzie.
Ktoś kupił nową mascarę.
- Mnie nie będzie. - Co?
Zdradził mnie.
- Nikt cię nie zdradził. - Owszem, on.
Tak jak ty.
Skoro jego nie będzie, to może zaproś dyrektorkę?
MITOLOGIA SKANDYNAWSKA
Magne?
To ja, Erik.
Pogadamy?
Idź sobie.
Pamiętasz, że znalazłem telefon Isolde?
Wysechł i się włączył.
Cześć.
Dzień dobry.
Oczywiście zablokowany.
Nie znam hasła, a ty?
Nie.
- Ma pan kod PUK? - Nie wiem.
Nie ogarniam tych smartfonów.
Spróbujesz?
Może się uda.
Jest pan pewny?
- Żyję w zmyślonym świecie. - Magne...
Moja kolej na przyniesienie ciasta.
Nie rozumiem tej histerii.
Cała kadra szaleje za ciastem.
Sam cukier.
Tyją, chorują na cukrzycę i umierają jeszcze szybciej.
Cześć, Yngvild.
Świetnie ci poszło.
Nie, ale jeśli dalej tak będzie...
- Co robisz? - A ty?
Stoimy przed największym zagrożeniem od 1000 lat, a ona piecze ciasto.
Ty żresz słodycze i oglądasz serial.
Ustaliliśmy, że system go zniszczy.
Gówno ustaliliśmy.
Ty i Ran ustaliliście.
Na Fjora nie ma co liczyć.
Ma ludzką partnerkę.
Była tutaj, a nawet w gabinecie.
Gdzie on jest?
Załatwiłam to, poszedł z nią zerwać.
- Cześć. - Cześć.
Co chciałeś mi powiedzieć?
Ja...
Nie, nic.
Też muszę ci coś powiedzieć.
To nie wypali.
Między nami.
Bo...
jesteś wspaniałym facetem,
ale zbyt wiele się dzieje.
Muszę od nowa napisać artykuł, bo jest o waszych fabrykach.
Mamy przed sobą masę sekretów.
Nie ja!
Oni, nie ja.
Ty też.
Im więcej się dowiaduję, tym bardziej gardzę tym, co robicie.
Przez was choruje mój ojciec.
Nie wiem, czy masz tę świadomość, ale sądzę,
że macie w nosie dobro.
Myślicie tylko o sobie.
Ja tylko chcę z tobą być.
To niemożliwe.
Proszę.
HASŁO NIEPRAWIDŁOWE
WŁASNOŚĆ JUTUL INDUSTRIES ZAKAZ WSTĘPU - GROZI ŚMIERCIĄ
Mogę coś powiedzieć?
Nie wiem, czy bym zniósł wasz związek.
Tak tylko mówię.
Przemyślcie to, a ja zaniosę Magnemu jedzenie.
UWAGA! ZAKAZ WSTĘPU NIEBEZPIECZEŃSTWO!
Cześć.
Byłam właśnie na lodowcu nad Eddą.
Odkryłam coś dziwnego i przerażającego.
Nie muszę mówić, że lód topnieje,
ale uwaga. Pod lodem odkryłam tunel prowadzący do wnętrza lodowca.
Należy do Jutulów.
Coś tam ukrywają.
Nie wiem co, ale gwarantuję, że się dowiem!
Nie zdziwiłabym się, gdyby właśnie to...
zanieczyszczało lokalne wody.
WŁASNOŚĆ JUTUL INDUSTRIES ZAKAZ WSTĘPU - GROZI ŚMIERCIĄ
Na dziś to już koniec.
W studio zrobiło się za gorąco.
A skoro o tym mowa, lód może i topnieje,
ale za to będzie co pić.
Nie zapominajmy o nawodnieniu.
Dzisiejsze hity sponsorowane były przez Jutul Industries.
Napisy: Konrad Szabowicz